ΜικρόΘαλασσινό

Η παραγωγική κατάληξη -ιά μετατρέπει το επίθετο «σκοτεινός» σε περιβάλλον: δεν είναι απλώς σκοτάδι, αλλά ολόκληρη κατάσταση που περιβάλλει το πλοίο.

Η αρχαία μοῖρα είναι πρώτα «μερίδιο, μέρος» και έπειτα «κλήρος ζωής». Έτσι η μοίρα του ποιήματος δεν είναι αφηρημένη δύναμη: είναι το κομμάτι που απονεμήθηκε στο πλήρωμα.

Η ελληνική ιδιωματική φράση κρατά μαζί το «μάταια», το «χωρίς προορισμό» και το «προς την καταστροφή». Καμία ξένη λέξη δεν διατηρεί και τα τρία χωρίς απώλεια.

Σε όλες τις γλώσσες ο ναυτικός όρος διατηρεί τη μνήμη μιας διάβασης. Η κεφαλαιογράφηση του πρωτοτύπου κάνει το διοικητήριο ταυτόχρονα πέρασμα που κανείς δεν φυλά.

Ο ουδέτερος τύπος και η απουσία ρήματος κλείνουν το ποίημα σαν καταμέτρηση μετά την καταστροφή: ούτε υποκείμενο, ούτε πράξη, ούτε απάντηση.